Het mag dan al tegenstrijdig klinken, maar hoe meer je door onderweg te zijn de buitenwereld verkent, hoe meer je leert over je eigen ‘binnenwereld’. En dat geldt naar mijn ervaring nog meer als je alleen onderweg bent.

 

…. meer ruimte voor de eigen binnenwereld

Laat het me maar meteen duidelijk stellen. Ik wil geen oordeel vellen over zij die met z’n tweeën, drieën, vijven, etc. de camino stappen. Ieder zijn manier, ieder zijn weg, ieder zijn camino, op de wijze die hij verkiest. En toch …., ik heb in de afgelopen jaren ervaringen opgedaan waardoor ik durf te stellen: “Je zou het minstens één keer in je leven moeten proberen, want….”

  1. Je leert onafhankelijker te zijn, je wordt je eigen stuurman. Helemaal op jezelf moeten rekenen is een waardevolle ‘nevenwerking’ van het alleen onderweg zijn.
  2. Je gaat meer mensen ontmoeten. Wanneer je alleen bent, stap je makkelijker op anderen af en anderen stappen eerder (ook vaak zij die alleen zijn) op jou af.
  3. Doordat je meer mensen ontmoet, ontwikkel je je sociale vaardigheden. De drempelvrees bij het aangaan van nieuwe contacten zal steeds verder afnemen, ook na je camino.
  4. Alleen onderweg zijn is niet altijd even comfortabel. Je moet in eerste instantie alles zelf oplossen, kunt niet terug vallen op iemand anders, je moet zelf alle beslissingen nemen. Meer stress is het gevolg en je geraakt uit je comfortzone. En dat is nu juist het magische moment, want ‘leven begint bij het verlaten van je comfortzone’. Groei is pas mogelijk bij het verleggen van je grenzen!
  5. Alleen op stap schenkt je een hoge mate van vrijheid. Je hoeft met niemand te overleggen, je kunt toegeven aan allerlei spontane opwellingen, ook al staan die haaks op je oorspronkelijke planning. Kortom een nooit geziene mate van flexibiliteit is je deel en je verkeert in de luxe positie je zelf op de eerste plaats te mogen stellen, zonder de ander te kort te doen.
  6. Ten slotte leer je jezelf beter kennen, want er is meer tijd en gelegenheid om ‘naar binnen’ te kijken, om te reflecteren. Je komt gemakkelijker in contact met je emoties, je krijgt meer zicht op je innerlijke drijfveren, patronen en gewoonten. Kortom de diepere lagen van je zelf komen in beeld. En zeg nu zelf. een beetje meer zelfkennis is altijd mooi meegenomen.

 

‘leven begint bij het verleggen van de eigen grenzen’

Voel je je uitgedaagd? Voel je, hoe zacht ook, de innerlijke roep om het toch eens te proberen? Gehoorzaam en laat het gebeuren.